2007 Ostatnie chwile
Cykl fotograficzny „Ostatnie chwile” powstał w rodzinnym domu we wsi Jaszczurowa, tuż przed jego ostatecznym opuszczeniem i rozbiórką, wymuszoną budową zapory na rzece Skawie.
Cykl prowadzi widza przez intymną przestrzeń domu i jego powolne wygasanie – od codziennego życia po ostateczną pustkę. Narracja budowana jest z fragmentów zwyczajności: porannego przebudzenia w sypialni, przygotowywania śniadań, siedzenia przy stole, spojrzeń kierowanych przez okno, rozmów i drobnych gestów. Kuchnia – serce domu – staje się miejscem spotkań, krzątaniny, gotowania na starym piecu, obecności psa przy kredensie, śmiechu i gwaru.
Ważnym momentem są spotkania rodzinne – szczególnie czas Wszystkich Świętych, gdy dom ponownie się zapełnia. Na ganku trwają powitania, dzieci bawią się z psem, kolejne pokolenia mieszają się w rozmowach, gestach, wspólnym byciu. Pojawiają się sceny imienin, poczęstunku, radości i bliskości, które kontrastują z nadchodzącą stratą.
Z czasem rytm codzienności zostaje zakłócony. Pojawia się proces przygotowań do wyprowadzki: otwierane szafy, selekcja rzeczy – co zabrać, co zostawić, co wyrzucić. Stare meble, obrazy, pierzyny, łóżka – nagromadzone ślady życia zaczynają znikać. W domu narasta chaos, a wraz z nim trudne emocje: niepokój, zmęczenie, zaduma.
Przestrzeń stopniowo pustoszeje. Na ścianach zostają zacieki, lustra odbijają coraz bardziej puste wnętrza. Robotnicy wynoszą elementy wyposażenia – kaloryfery, metalowe części pieca. Dom traci swoją funkcję i tożsamość. Pojawiają się obrazy wyburzania, ingerencji obcych ludzi, nieodwracalności procesu.
Ostatnie kadry to cisza: puste okna, opuszczone pomieszczenia, widok z okna i strychu na krajobraz który wkrótce zostanie zalany wodą. Cykl zamyka się obrazem snu – przejścia, wyciszenia oraz pustki miejsca oświetlonego porannym słońcem.
„Ostatnie chwile” to wizualna opowieść o przemijaniu – przejściu od obecności do nieobecności, od gwaru życia do ciszy opuszczonego domu.